Op zich zijn reeën heimelijk en schuw maar zeker niet bijzonder. Hier in het duingebied alleen al lopen er een paar honderd rond, in het oosten van het land duizenden. Maar het gewei van deze bok is wel echt bijzonder te noemen. Hier in onze contereien zie je dat niet. De vorm van een gewei is deels genetisch en komt deels door het voedsel. Deze bok heeft (voor Nederland) een abnormaal zwaar gewei.
Samen met een reegeit leeft hij langs een houtwal tussen twee weilanden hier op één van de landgoederen. Ik ben er drie keer voor op pad geweest en gisterenochtend rond 5:15 vond ik hem eindelijk.
