Ergens in de polder staat een boerderij waar zich steenuilen ophouden. Een bekende plek dus en de waarnemers zagen de laatste tijd steeds vaker een hermelijn over het terrein rennen. Reden genoeg voor mij om er gisteren heen te fietsen. Bij aankomst vond ik het diertje al snel. Een groep net uitgevlogen eksters maakte hem het leven zuur en hij kon ze wel verscheuren. Dat zou hem ook zeker lukken als ze niet zo snel zouden zijn geweest en niet met z’n vijven. Maar hij deed z’n best. Sprongen van misschien wel een meter vanaf de grond, met de snelheid van het licht over het terrein rennen, erg mooi om te zien allemaal.
